Tweede deel van
´Het complete waterbed´, samengesteld door Ron
Vandenberg (voormalig eindredacteur van Europa´s
grootste lifestyle-magzine Sport & Fitness en
krachtsportblad Hercules). Hij onderzocht geheel
onafhankelijk het waterbed op al haar aspecten.
In dit deel alles over slapeloosheid
In
de waterbedden branche is op dit moment een
stevige concurrentie aan de gang. Helaas zijn er
ook beunhazen die ondeugdelijke waterbedden op de
markt brengen met namen die op de eerste blik
verdacht veel op die van de echte kwaliteits
merken.
Omdat we een beetje gek
werden van alle e-mail over adressen waar het
originele Halcyon Goldlabel (Soft
Side!!!) te koop is voor minder dan duizend
gulden all in, hiernaast de adressen voor die
mensen die geen geen dief willen zijn van uw
eigen portemonaie! Let wel op het juiste adres.
Vaak zitten er meerdere beddenzaken pal naast
elkaar en Soms probeert men de argeloze
voorbijganger te doen denken dat men op het
juiste adres is.:
AMSTERDAM:
Kinkerstraat 3
020-6834253
Bekend van de advertenties
(Kinkerstrasse nummer Drei... Natürlich!´
ROTTERDAM:
Schieweg 57
010-4650404
´De grootste waterbedden
speciaalzaal boven én beneden de grote
rivieren´
UTRECHT:
A´damse straatweg 284
030-2436666
Op nummer 284
bevind zich het voordeligste waterbeddenpaleis
van Midden Nederland.
ARNHEM:
Beekstraat 68
026-4461111
Aangezien de gemeente
Arnhem tegen eigentijdse reclame is valt van
buiten nauwelijks op wel een waterbeddenpaleis u
wacht achter de gevel van nummer 68 in de
Beekstraat
EINDHOVEN:
Aalsterweg 133 / hoek Leostraat
040-2114343
Ook in de lichtstad is de
Rolls Royce onder de waterbedden voor nog geen
duizend piek te koop aan de Aalsterweg op nummer 133
We
slapen een derde van ons leven. Ligt u
nog uren wakker als uw partner binnen
vijf minuten in diepe rust is? Of kunt u
uw ogen nauwelijks open houden terwijl uw
partner nog allerlei wilde plannen heeft
voor de avond? Niet iedereen heeft het
zelfde dag- en nachtritme. Er zijn
uitgesproken avond- en ochtendmensen.
Tegengestelden die elkaar kunnen treffen
in een relatie. Een relatie die door
dergelijk verschillen best eens onder
druk kan komen te staan
Beroemde
slapelozen
Beroemde
lijders aan alapeloosheid zijn er in
overvloed. We noemen er enkelen:
Vincent
van Gogh
Behandelde
zijn slapeloosheid door kamfer over zijn
kussen en stromatras te strooien.
Marilyn
Monroe
Nam
dagelijks 20 tabletten fenobarbital om
haar zenuwen te kalmeren en de slaap te
kunnen vatten.
De
Earl of Roseberry
Was
in 1895 gedwongen zijn functie als
premier van Engeland neer te leggen als
gevolg van zijn chronische slapeloosheid.
Charles
Dickens
Meende
dat de plaatsing van het bed van het
grootste belang was bij het overwinnen
van zijn chronische slapeloosheid.
Controleerde of het hoofdeinde van zijn
bed exact naar het noorden gericht was.
Thomas
Edison
Placht
30 minuten tot een uur te slapen ´na een
periode van bijzonder ingespannen
werken´.
Bejamin
Franklin
Van
Benjamin Franklin wordt gezegd dat hij de
eerste badkuip in Amerika importeerde.
Hij verbeterde de vormgeving en berichten
uit zijn tijd wijzen erop dat hij ´s
nacht meerdere malen opstond ´om het bed
te laten luchten´. Dan nam Franklin een
bad, de plek waar hij veel las en ook
vaak zijn correspondentie afhandelde. Als
het bed was afgekoeld, probeerde hij
opnieuw in slaap te komen. Als hij een
waterbed zou hebben gehad, waarmee de
temperatuur van de matras traploos
regelbaar is, zou Franklin geen
slaapproblemen hebben gehad.
Rudyard
Kipling
Zwierf
nachtenlang slapeloos door huis en tuin
en schreef ´Pity us! Oh pity us! We
wakeful...´ (Heb medelijden met ons,
slapelozen).
Marcel
Proust
Proust
nam Veronal tegen zijn slapeloosheid.
Toen hij werkte aan À la recherche du
temps perdu bekleedde hij zijn kamer met
kurk om de geluiden buiten te houden die
hem uit de slaap hielden.
Franz
Kafka
Om
te kunnen inslapen noemt hij in zijn
dagboek de volgende techniek: ´Om mij zo
zwaar mogelijk te maken, wat ik
bevordelijk acht voor het inslapen, had
ik mijn armen over mijn borst gekruist en
mijn handen op mijn schouders gelegd,
zodat ik daar lag als een soldaat met
zijn ransel.´
Winston
Churchill
Gebruikte
twee bedden. Als hij in het ene niet in
slaap kon komen, stapte hij over in het
andere.
Tot
zover een aantal beroemde figuren met
slaapproblemen. Vreemd genoeg is over de
functie van de slaap relatief weinig
bekend. Het is nog steeds een raadsel
waarom we eigenlijk slaap nodig hebben.
Er zijn verschillende theoriën.
Wat
is slaap?
De
slaap is een dagelijkse - doorgaans
nachtelijke - rustperiode waarin een mens
herstelt van geestelijke en lichamelijke
inspanningen. Als de energie die men
tijdens de slaap opdoet ongeveer gelijk
is aan de hoeveelheid die men overdag
verbruikt, dan is sprake van een goed
evenwicht. Is de slaap niet in staat om
het energieverbruik van overdag te
compenseren, dan is de balans verstoord.
Het
verloop van de slaap
Slaap
bestaat uit langzame slaap en droomslaap.
Tijdens de langzame slaap schakelen de
hersenen als het ware terug naar een
lagere versnelling. Na een kortdurende
oppervlakkige slaap treedt een diepe
slaap in. In deze periode herstellen
lichaam en geest zich van de afgelopen
dag en wordt energie opgebouwd voor de
komende dag. Na de diepe slaap volgt de
droomslaap. Tijdens de droomslaap zijn de
hersenen zeer actief. Daarom noemt men
dit ook wel snelle slaap. Over de functie
van dromen bestaan veel theorieën.
Algemeen wordt aangenomen dat de
droomslaap de mens helpt bij het
verwerken van informatie en van emoties.
Gedurende de nacht volgen de
verschillende slaapfases -oppervlakkige
slaap, diepe slaap, droomslaap- elkaar
op. Zo'n cyclus duurt ongeveer 90 tot 110
minuten. Gemiddeld heeft een mens 4 tot 6
slaapcycli per nacht. De eerste helft van
de nacht (eerste en tweede cyclus) wordt
gekenmerkt door vooral diepe slaap,
terwijl de tweede helft van de nacht de
slaap veel oppervlakkiger is en veel
droomslaap bevat. De hoeveelheid diepe
slaap en droomslaap moeten met elkaar in
evenwicht zijn om te kunnen spreken van
een goede herstellende slaap.
Hoe
wordt de slaap geregeld?
Aan
de onderzijde van de hersenen ligt een
biologisch klok die het dagelijkse
slaap-waakritme regelt. Dat klokje is bij
iedere mens anders ingesteld. We spreken
niet zonder reden van typische ochtend-
en avondmensen; van lang- en kortslapers.
Wie
denkt dat er een standaard-norm voor
gezond slapen bestaat, vergist zich. De
slaapbehoefte per persoon kan sterk
verschillen. Toch zijn er enkele algemene
lijnen te trekken in het slaapgedrag.
Vooral de leeftijd speelt een grote rol.
Naarmate men ouder wordt, neemt de
behoefte aan slaap af. Uiteraard spelen
ook externe factoren een rol die buiten
de mens om gaan. De belangrijkste
omgevingsfactor is de afwisseling tussen
licht (dag) en donker (nacht). Ook het
werkschema en de tijdstippen waarop we
eten beïnvloeden het slaap-waakpatroon.
Veel
slaapklachten zijn terug te voeren op
verkeerde verwachtingen en belevingen. Zo
blijkt na onderzoek dat nogal wat mensen
die klagen over ernstige slapeloosheid,
in werkelijkheid prima slapen.
Slaapstoornissen
Eenderde
van de mensen slaapt wel eens slecht.
Voor 5 tot 7% van de Nederlanders is
slapen echter zo'n groot probleem dat we
spreken van een chronische
slaapstoornis. Als norm hiervoor geldt
dat de verschijnselen minstens drie keer
per week optreden en gepaard gaan met
aantoonbare klachten overdag gedurende
een langere periode (minimaal 1 jaar).
Als klachten overdag worden genoemd:
vermoeidheid, slaperigheid,
aandachtsstoornissen en prikkelbaarheid.
We
kunnen slaapstoornissen indelen in de
volgende groepen:
slecht
slapen 's nachts
overmatige
slaperigheid en vermoeidheid overdag
verstoringen
van het slaap-waakritme
ongewenste
gedragingen 's nachts
Slecht
slapen 's nachts
Slecht
slapen houdt vaak verband met problemen
met inslapen en doorslapen. Piekeren,
stress of angst kunnen het inslapen
bemoeilijken. Ook kunnen er lichamelijke
oorzaken in het spel zijn: pijnklachten,
onrustige benen, nachtelijke
spierschokken en ademhalingsstoornissen
die gepaard gaan met snurken
(slaap-apneu). Ook omgevingsfactoren
(geluidsoverlast) of verkeerde
slaapgewoonten kunnen tot ernstige
slaapproblemen leiden.
Vergrote
slaperigheid overdag
Een
sollicitant die tijdens zijn gesprek in
slaap valt. Een automobilist die vanwege
een slaapaanval bijna de macht over het
stuur verliest. Sommige mensen hebben
overdag last van vergrote slaperigheid en
vermoeidheid. De oorzaken hiervan kunnen
zeer uiteenlopend zijn. Naast zeldzame
aandoeningen zoals narcolepsie of een
aangeboren tè grote slaapbehoefte hebben
we dikwijls te maken met de gevolgen van
een slechte nachtelijke slaap,
onregelmatig levenspatroon en
medicijngebruik. Vooral bij nachtelijke
ademhalingsstoringen komt vergrote
slaperigheid overdag veelvuldig voor.
Verstoringen
van het slaap-waakritme
Door
vliegreizen (jetlag) en het werken in
ploegendiensten kan de biologische klok
-tijdelijk- ontregeld worden. Vooral op
oudere leeftijd (boven de 40 jaar) kan
dit leiden tot blijvende
aanpassingsproblemen.
Daarnaast
komen ook ernstigere verstoringen van het
slaap -en waakritme voor. Bij sommige
mensen wijkt het tijdstip van inslapen en
ontwaken sterk af van het maatschappelijk
ritme (aanvangstijden van bedrijven en
scholen). De biologische klok en de
sociale klok lopen als het ware niet
synchroon. Niet alleen het sociaal
functioneren kan hierdoor ernstig
bemoeilijkt worden. Ook het denk- en
prestatievermogen kunnen hierdoor
afnemen.
Ongewenste
gedragingen 's nachts
Voorbeelden
hiervan zijn slaapwandelen,
angstaanvallen, nachtelijke epileptische
aanvallen, bedplassen, tandenknarsen en
onrustig gedrag tijdens de droomslaap.
Deze verschijnselen (in vaktaal:
parasomnieën) treffen we vooral aan bij
kinderen. Maar ook kunnen deze
gedragingen zich plotseling op volwassen
leeftijd manifesteren.
Kenmerkend
voor veel mensen met slaapproblemen is
dat ze zich bevinden in een vicieuze
cirkel.
Om
die cirkel te doorbreken is aanpassing
nodig van gedrag en gewoonten. Het slapen
op een waterbed blijkt bij de behandeling
van slecht slapen veelal
belangrijker te zijn dan het aanleren van
speciale technieken, waarvan de bedoeling
is zelf greep te krijgen op de slaap.
De
schadelijke effecten van slapeloosheid
kunnen alleen met zekerheid in verband
worden gebracht met de
vermoeidheidverschijnselen de volgende
dag.
Maar
of we nu wel of niet onder stress
verkeren, zonder slaap zullen we gaan
hallucineren. Na tien dagen helemaal
zonder slaap kan de dood intreden. Maar
zelfs als we slapen blijven onze hersens
actief.
Dat
zou kunnen komen omdat juist tijdens de
slaap - als er geen bewuste informatie
van onze andere zintuigen binnenkomt -
onze hersenen zichzelf herprogrammeren.
De
toevoer van gegevens die de hele dag via
ogen, oren, smaak en testorganen tot ons
gekomen is, staat stil. Evenals de
centrale waarin alles wat je ziet, hoort,
proeft, aanraakt en ruikt associaties uit
het onderbewuste laat oproepen.
Tijdens
de slaap worden alle gegevens van de
voorgaande dag gesorteerd, zo wil deze
plausibele theorie.
Nieuwe
programma´s zouden worden aangemaakt om
de stroom informatie te verwerken en
overbodige of ongewenste informatie wordt
gedumpt.
Als
dat niet zou gebeuren, zouden onze
hersenen doen denken aan de
sorteerafdeling van de PTT tijdens een
staking.
Normale
slaapfase
Er
zijn van elkaar te onderscheiden
slaapsoorten: de eerste wordt de normale
slaapfase genoemd. Stofwisseling,
hartslag, bloeddruk dalen.
In
de zogenaamde diepe slaap hoort het
lichaam volkome ontspannen te zijn.
Dan
komen groeihormonen vrij en worden de
dode cellen vervangen door nieuwe.
De
paradoxale slaap
Tijdens
de ´paradoxale´ slaap is de graad van
ontspanning vrijwel gelijk aan die in de
diepe slaap, maar zijn de hersenen
aanzienlijk waakzamer.
De
ademhaling wordt onregelmatiger en onder
de oogleden bewegen de ogen zich snel
heen en weer. De theorie is dat in dit
stadium gedroomd wordt.
Wanneer
mensen het voortzetten van deze slaapfase
wordt verhindert, vertonen zij binnen
enkele dagen uitgesproken
gedragstoornissen.
Babies
brengen tot 50 procent van hun slaaptijd
door in dit paradoxale stadium.
Bij
volwassenen is dat teruggelopen tot zo´n
20 procent.
Gewoonlijk
doorloop je vier- tot vijfmaal per nacht
een volledige cyclus van lichte, diepe en
paradoxale slaap.
Langer
slapen is gezond
De
behoefte aan slaap is bij iedereen
verschillend. Er zijn mensen die elf uur
per dag slapen, anderen die vier uur of
minder nodig hebben.
Het
gemiddelde voor een volwassene ligt
tussen de zeven en acht uur. Jongeren
hebben meer slaap nodig als ouderen.
Een
pasgeboren baby slaapt gemiddeld
twee-derde van de tijd. Dat is bij een
vijfjarige al tot minder dan de helft
teruggelopen.
Onderzoek
van het Human Population Labaratoty van
Alameda County (van het departement van
volksgezondheid in de Amerikaanse staat
California) toonde aan dat volwassen
proefpersonen die gewoonlijk zeven tot
acht uur slaap per nacht kregen,
aanzienlijk gezonder waren dan degenen
die zes uur of minder sliepen.
Deze
resultaten waren voor mannen en vrouwen
gelijk.
Slaapproblemen
Verschillende
slaap/waak-patronen uiten zich
voornamelijk in het tijdstip waarop men
naar bed gaat en waarop men opstaat.
Voorts is het verschil aan te tonen door
middel van de lichaamstemperatuur. Ieder
mens heeft een lichaamstemperatuur die
schommelt tussen 36 en 37,5 graden.
Overdag is die temperatuur hoger dan 's
nachts. De temperatuur daalt naarmate het
lichaam zich gaat voorbereiden op de
slaap en de activiteit minder wordt.
Ochtendmensen hebben een piektemperatuur
ongeveer rond een uur of vier 's middags
en avondmensen rond een uur of zes 's
avonds. Ochtendmensen zijn dan ook
vroeger slaperig dan avondmensen en
hebben 's avonds minder energie. Daar
staat tegenover dat zij 's ochtends veel
vroeger en gemakkelijker op gang komen.
Extreme ochtendmensen zijn dus van nature
zeer vroeg op de dag actief en 's avonds
voor weinig te porren.
Er
zijn verschillende factoren die het
slaap/waak-ritme kunnen beïnvloeden. Bij
mensen die bijvoorbeeld s' nachts werken
(ploegendienst), kan het natuurlijke
slaap/waak ritme verstoord zijn. Tevens
kunnen kleine kinderen (baby 's) er soms
ook voor zorgen dat het ritme verandert,
evenals bepaalde slaapstoornissen.
Niet
iedereen slaapt dus even goed, maar
vrijwel iedereen slaapt beter op een
waterbed. De meest voorkomende reden van
slapeloosheid is de overtuiging dat we
niet kunnen slapen, blijven piekeren...
Over
het algemeen verliezen vrouwen meer slaap
door zorgen dan mannen en getrouwde
mannen meer dan vrijgezellen.
Gewoonlijk
zijn de gevolgen ervan niet ernstiger dan
van een gewone verkoudheid. Een paar maal
per jaar achtereen niet goed slapen is
iets anders als weken achtereen bijna
geen oog dicht doen.
Maar
weinig mensen zijn gezegend met een leven
lang iedere nacht een goede nachtrust.
Evenmin zijn er veel mensen die
letterlijk niet kunnen slapen.
Meestal
zijn er zeer directe redenen die een
goede nachtrust verstoren. Lawaai, gebrek
aan vermoeidheid, zorgen en het volgen
van een diëet bijvoorbeeld.
Nuttig
je kort voor het naar bed gaan een
stevige maaltijd, moet je erop rekenen
dat de manifestaties van het
spijsverteringsproces nog wel even zullen
duren.
Een
volle blaas zal ons al spoedig wakker
maken, koffie en kaas hebben een
stimulerende werking op onze hersenen,
waarbij de stimulerende werking van kaas
zelfs vergeleken wordt met die van
amfitaminen!
Alcohol
veroorzaakt, net als de slaapmiddelen een
zware maar onverkwikkende slaap.
Wakker
schrikken
Als
je in een lawaaierige kamer slaapt zul je
waarschijnlijk slechter slapen dan in een
rustige slaapkamer.
Het
kan erop lijken dat mensen gewennen in
herrie te slapen, maar storingen zullen
niettemin hun uitwerking laten gelden.
Er
doen zich bijvoorbeeld dramatische
veranderingen voor in de slaap bij niet
vertrouwde geluiden. Vaak wordt je met
schrik wakker.
Drogerende
slaaptabletten
Een
goede nachtrust van vitaal belang voor
ons hele functioneren en welbevinden.
Blijft deze achterwege, dan moet er iets
worden gedaan om achter de oorzaak te
komen.
Veel
te gemakkelijk grijpt men naar pillen,
die niets oplossen en u verslaafd maken.
Het gebruik van psychofarmaca,
geneesmiddellen die de geest beinvloeden,
is gigantisch toegenomen.
Tot
het begin van deze eeuw werden daartegen
middelen als alcohol, opium en kruiden
als belladonna, marijuana of hashish
gebruikt.
Aan het begin van deze eeuw werd een
nieuw, in het laboratorium gemaakt middel
geïntroduceerd: een barbituraat met de
naam barbital.
In
de loop van de tijd bleken barbital en
andere baributuraten zeer verslavend en
gevaarlijk te zijn. Ze brachten het
risico van een (soms dodelijke) overdosis
met zich mee. En als met gebruik werd
gestopt, konden zich heftige
ontwenningsverschijnselen voordoen.
In
1965 werd de werking van benzodiazepines
ontdekt. Die bleken minder gevaarlijk.
Vergeleken met barbituraten vormen ze dus
een vooruitgang, maar dat betekent niet,
dat ze geen problemen opleveren. Want het
ideale, probleemloze slaap- en
kalmeringsmiddel bestaat niet.
Toch
worden van alle voorgeschreven medicijnen
op dit moment de slaapmiddellen het meest
gebruikt. Ze helpen bij onrust, angst en
slaapproblemen. Ze worden door artsen
voorgeschreven en op verschillende
manieren toegepast.
Sommige
worden vaker gebruikt bij slaapproblemen,
andere eerder bij angst en onrust. Toch
werken ze allemaal op ongeveer dezelfde
manier. De middelen die tegenwoordig het
meest worden gebruikt, hebben als
verzamelnaam 'benzodiazepines'.
Benzodiazepines worden door de
fabrikanten onder eigen merknamen op de
markt gebracht. Bekende merknamen zijn
Librium, Valium, Mogadon, Dalmadorm,
Normison, Rohypnol, Seresta en Temesta.
Ook de stofnamen, zoals Diazepam worden
veel gebruikt
Bijwerkingen
als verslaving, vergeetachtigheid (en het
hieraan gerelateerde probleem van de
overdosis), agressiviteit en
woedeaanvallen vallen hier buiten
beschouwing.
Het
grootste bezwaar buiten hun verslavende
werking is dat zij ons slaappatroon (de
cycli van lichte/diepe en paradoxale
slaap) verstoren en de hoeveelheid
paradoxale slaap verminderen.
Alleen
hierdoor kunnen ernstige
gedragsstoornissen optreden. Daarnaast
verliezen slaaptabletten op termijn hun
werking. Om in slaap te worden verdoofd
zijn steeds hogere doseringen nodig.
Je
slaapt dan wel, maar wordt suf van de
medicijnen wakker. Een matte, half
gedrogeerde dag dient zich de slechte
slaper aan.
Wat
zegt de wet?
In
de Opiumwet zijn twee lijsten van
middelen opgenomen. Op lijst I staan die
middelen waarvan de overheid vindt dat ze
een onaanvaardbaar risico meebrengen. Het
risico van de stoffen op lijst II is meer
aanvaardbaar. Benzodiazepines en soft
drugs als marijuana en hashish zijn
opgenomen op lijst II.
Waarom
worden slaap- en kalmeringsmiddelen
gebruikt?
Veel
mensen hebben last van zenuwen, angst,
stress, oververmoeidheid of tobberigheid.
Dat veroorzaakt vaak slaapproblemen: door
het gepieker blijft de slaap uit, terwijl
de behoefte aan een goede nachtrust juist
erg groot is.
Benzodiazepines verminderen de
gevoeligheid van de hersenen voor
prikkels van buitenaf. Daardoor lijkt de
omgeving rustiger te worden.
In werkelijkheid wordt de omgeving
natuurlijk niet rustiger.
Benzodiazepines lossen dus geen problemen
op, maar verdoezelen ze. Het enige wat
echt helpt, is het opsporen en wegnemen
van de eigenlijke oorzaak van de
problemen. Als dat kan.
Benzodiazepines kunnen daarom het best
worden gebruikt om iemand door de fase
heen te helpen waarin de echte problemen
worden opgelost. Bijvoorbeeld door voor
een goede nachtrust te zorgen. Want
worden benzodiazepines langer gebruikt,
dan maken ze het vinden van een oplossing
alleen maar moeilijker.
Hoe
worden ze gebruikt?
Wie
met slaap- of nervositeitsklachten bij de
huisarts kwam, kreeg doorgaans zonder
moeite of veel vragen een benzodiazepine
voorgeschreven. Daarna verdween de
huisarts uit beeld: de patiënt belde de
assistente en kreeg een vervolgrecept.
Tot voor kort kon dit leiden tot
ongecontroleerd, langdurig gebruik van
benzodiazepines. Terwijl ze liefst niet
langer dan 1 tot 2 weken achter elkaar
gebruikt moeten worden en 2 maanden als
een maximum moet worden beschouwd.
Langdurig(er) gebruik leidt nergens toe
(behalve verslaving), omdat er niets aan
de eigenlijke problemen wordt gedaan.
Vandaag de dag zijn huisartsen daarom
veel voorzichtiger met het voorschrijven
van slaap- en kalmeringsmiddelen.
Er bestaan natuurlijk situaties waarvoor
geen oplossing is. Dan moet een afweging
worden gemaakt wat erger is:
afhankelijkheid van het middel of gebukt
gaan onder onoplosbare problemen.
Hoe
werken ze?
Alle
benzodiazepines werken remmend op de
hersenaktiviteit. Sommige kalmeren,
andere verwekken slaap. Wanneer de
problemen zich met name voordoen bij het
inslapen, dan wordt vaak een snelwerkend
slaapmiddel voorgeschreven. Gaat het om
zorgen of stress die iemand de hele dag
bezighouden, dan kan een langer werkend
kalmeringsmiddel worden voorgeschreven.
Er zijn ook langwerkende slaapmiddelen.
Die worden wel voorgeschreven bij mensen
die zowel moeite met inslapen als met
dóórslapen hebben.
Wat
zijn de effecten?
Over
de effecten valt alleen in algemene zin
iets te zeggen. Want een bepaald middel
werkt niet bij iedereen op dezelfde
manier. Bovendien hangen de effecten af
van het middel zelf, de dosis werkzame
stof, de tijd van innemen en hoe lang het
gebruikt wordt.
Wie voor het eerst benzodiazepines
gebruikt, wordt rustiger. Het slapen gaat
beter, de nervositeit wordt minder,
angsten en zorgen plagen niet meer zo. Er
is ook een andere manier om tegen
diezelfde effecten aan te kijken: de
patiënt wordt wat onverschilliger en
zijn concentratievermogen gaat achteruit.
Er kunnen ook vervelende
bijverschijnselen optreden, zoals
hoofdpijn, vermoeidheid, een katterig of
leeg gevoel, duizeligheid en somberheid.
Ook de interesse in sex kan achteruit
gaan.
Wie
gebruiken slaap- en kalmeringsmiddelen?
Ongeveer
1 miljoen Nederlanders slikken samen zo'n
250 miljoen slaap- en kalmeringstabletten
per jaar. Er is een 'harde kern' van
vooral (oudere) vrouwen die al tien tot
twintig jaar slikken. Bepaalde
benzodiazepines -met name de snelwerkende
- worden ook in de illegale drugswereld
gebruikt om het roeseffect dat ze kunnen
veroorzaken.
Kun
je er verslaafd aan raken?
Je
kunt onderscheid maken tussen
lichamelijke afhankelijkheid en
geestelijke afhankelijkheid. We spreken
van lichamelijke afhankelijkheid als het
lichaam protesteert wanneer met gebruik
van een middel wordt gestopt
(ontwenningsverschijnselen). Het gebruik
van benzodiazepines leidt tot
lichamelijke afhankelijkheid. Wanneer
iemand stopt na langdurig gebruik kunnen
zelfs `toevallen' optreden.
Een ander lichamelijk verschijnsel dat
bij het gebruik van benzodiazepines
optreedt is tolerantie: het lichaam went
er snel aan. Na verloop van tijd is er
een hogere dosis nodig voor hetzelfde
effect. Geestelijke afhankelijkheid houdt
in, dat de gebruiker steeds sterker naar
het middel verlangt en zich eigenlijk
niet meer prettig kan voelen zonder. Ook
dit risico is groot bij het gebruik van
benzodiazepines.
Als na een lange tijd slikken wordt
gestopt, voelt de gebruiker zich
ellendig. Want de problemen die met de
benzodiazepines waren weggedrukt, komen
weer in alle hevigheid boven. Doordat
zowel de lichamelijke als de geestelijke
ontwenningsverschijnselen hevig kunnen
zijn, is de neiging om opnieuw te
beginnen groot.
Wat
zijnde risico's
Het
grootste risico is dat van de
afhankelijkheid. Andere drugs en alcohol
laten de gebruiker vaak nog ruimte om te
ontdekken dat hij met het onderdrukken
van problemen bezig is. Bij slaap- en
kalmeringsmiddelen is dat onderdrukken
juist de bedoeling. En dat maakt het
risico van geestelijke afhankelijkheid
groot.
Hoe
hoger de dosis, hoe langer het lichaam
nodig heeft om de werkzame stof af te
breken en hoe langer het middel werkt.
Bij bepaalde middelen kan dat afbreken
wel 60 uur of langer duren. Wie zo'n
middel elke dag inneemt, krijgt dus
alweer een nieuwe dosis terwijl de vorige
nog niet afgebroken is. Door de ophoping
kunnen vervelende bijverschijnselen
ontstaan, zoals hoofdpijn, vermoeidheid,
een katterig of leeg gevoel, duizeligheid
en somberheid.
De
combinatie van benzodiazepines met
alcohol is gevaarlijk. Beide zijn
verdovende middelen, die elkaars werking
kunnen versterken. Dat kan fataal zijn in
het verkeer. Dit gevaar schuilt in een
klein hoekje. Een borreltje aan het eind
van de dag lijkt geen kwaad te kunnen.
Maar als de benzodiazepine van de vorige
dag nog aan het werk is, kan het hard
aankomen.
Benzodiazepines
zijn gevaarlijk in het verkeer. Bij een
deel wordt dat ook aangegeven op de
verpakking.
Benzodiazepines
gaan niet samen met zwangerschap en
borstvoeding. Bij borstvoeding komt een
belangrijk deel van de werkzame stof in
de moedermelk terecht.
Is
het moeilijk om te stoppen?
Wie
na langdurig gebruik van benzodiazepines
wil stoppen, moet rekenen op een
moeilijke periode. De oude klachten
kunnen in verhevigde mate terugkomen. En
daar kunnen nieuwe klachten bijkomen,
zoals hoofdpijn, zweten, spraak- en
kijkstoornissen, duizeligheid,
trillerigheid, misselijkheid en
benauwdheid. Er zijn ook mensen die er
zeer prikkelbaar, agressief of depressief
door worden. Met enig geluk duurt deze
periode een paar weken. Maar sommige
mensen blijven veel langer klachten
houden.
Kun
je probleengebruikers herkennen?
Een
probleemgebruiker is niet zonder meer te
herkennen. Maar er zijn wel signalen.
Iemand zit in de gevarenzone als hij of
zij:
benzodiazepines
gebruikt zonder iets aan de werkelijke
oorzaken van zijn problemen te doen;
steeds
maar om herhalingsrecepten blijft vragen;
benzodiazepines
langer dan 2 weken achter elkaar
gebruikt.
Hoe
ga ik met probleemgebruik om?
Iedereen
kan in zijn of haar omgeving te maken
krijgen met iemand die onverstandig met
slaap- en kalmeringsmiddelen omgaat.
Gebruik proberen tegen te houden is niet
zo zinvol. Openhartige gedachtenwisseling
op basis van goede informatie en zonder
vooroordelen kan wel helpen. Op die
manier is het mogelijk om ter sprake te
brengen hoeveel en waarom de ander
eigenlijk slikt. Zwaar en langdurig
gebruik duidt op problemen waar iets aan
gedaan zou moeten worden. Door de
gebruiker zelf en zonodig met
(professionele) hulp van anderen. Er zijn
natuurlijk situaties waarin gebruik te
verkiezen is boven de onderdrukte
problemen, maar die beslissing moet zo
goed mogelijk afgewogen worden.
Zowel voor de probleemgebruiker als zijn
omgeving geldt: schroom niet om advies te
vragen en hulp te zoeken.
Waar
vind ik meer informatie en hulp?
Voor
meer informatie en hulp kun je terecht
bij de Instellingen voor de
Verslavingszorg (ook wel
Consultatiebureau voor Alcohol en Drugs
(CAD) genoemd). Ook bij de GGD kun je
meer informatie krijgen. Deze
instellingen zijn te vinden in elke grote
en middelgrote stad (zie de telefoongids
of bel de Drugs Informatielijn).
Daarnaast kun je met slaapproblemen of
spanningsklachten bij veel
thuiszorgorgsanisaties terecht.
Het
kussen
Er
zijn kussens en kussens. De Fransen
zweren bij een harde, ronde rol, in ons
land zijn het vaak zachte kussens met
schuimrubbervlokken, veren of dons waarop
wij ons hoofd te rusten leggen. Maar ook
oude ontwikkelingen op kussengebied
steken de kop weer op: zogenaamde
gezondheidskussens, gevuld met speltkaf,
hopdoppen en graansoorten, al dan niet
geteeldzonder gebruik van kunstmest of
chemicaliën.
UNIEKE
VORM
De structuur van graankaf geeft het Biodream
kussen een unieke stabiliteit. De
dikte van het kussen kan door uzelf
bepaald worden, dor het kussen in de voor
u meest comfortabele vorm te drukken. U
kunt het dus precies op uw lichaam
afstemmen. Wanneer u uw hoofd neerlegt,
zult u voelen dat u niet verder in het
kussen wegzakt. Het behoudt zijn vorm.
GEZOND
SLAPEN
Het speltgraan stond eeuwen geleden al
bekend om zijn heilzame werking op
hoofdpijn, spierpijn, vermoeidheid,
slapeloosheid en nervositeit. Met het Biodream
kussen bent u verzekerd van een goede
nachtrust, waardoor uw
concentratievermogen en weerstand worden
verhoogd. Omdat uw slaaphouding beter is,
krijgen hoofd en nek een betere
doorbloeding. Bovendien is het uitermate
geschikt voor personen die allergisch
zijn voor kunststoffen, veren e.d.
ORTHOPEDISCH
Uw hoofd en nek worden met dit kussen
perfect ondersteund, ongeacht of u
"breed" of "smal"
bent, dit in tegenstelling tot een kussen
met een vaste vorm. Met het biodream
kussen hebben rug- en nekwervels een
orthopedisch verantwoorde stand.
De
prijs van het Biodream kussen is f
72.50 per stuk.
De prijs van een sloop is f 7.50 per
stuk.
Verpakkings- en verzendkosten bedragen f
7 per bestelling.
De
Eeuwige Jeugd en Gezonde Slaap van
Melatonine
Rene
F.W. Diekstra
In
de jaren '87 tot en met '89, toen ik voor
de Wereld GezondheidsOrganisatie (WHO) in
Geneve werkte, werd ik bijna de helft van
de tijd op reis gestuurd, van de ene
uithoek van de aarde naar de andere. Het
gevolg was dat ik bijna konstant onder
'jetlag' gebukt ging. En als gevolg
daarvan was mijn stemming regelmatig
tegen het depressieve aan. Gestoorde
slaap of slapeloosheid is immers een van
de belangrijke symptomen en mogelijk
zelfs oorzaken of uitlokkers van
depressie. Ik probeerde er van alles
tegen: valium, yoga, het
anti-jetlag-dieet van de snelle
interventie brigade van het Amerikaanse
leger. Maar het niets hielp echt. Ten
einde raad schreef ik een brief aan Dr.
Richard Wurtman van het Massachusets
Institute of Technology, door wiens
onderzoek ik al lecithine aan mijn
ontbijt had toegevoegd, en van wie ik
wist dat hij zich ook met onderzoek naar
slapeloosheid bezighield. Wurtman's
antwoord was even simpel als verrassend:
"Try Melatonin!''
Wat
ik van melatonine wist, was dat het een
hormoon is dat afgescheiden wordt door de
pijnappelklier, een erwt-achtig klier in
het centrum van de hersenen. Die klier
begint met melatonine af te scheiden als
het s'avonds donker wordt en er mee stopt
als het s'morgens weer licht wordt. Wat
ik niet wist, was dat melatonine een
belangrijke regelaar is van de slaap, dat
toediening ervan niet alleen s'nachts
maar ook overdag slaap kan opwekken,
zonder de vervelende bijwerkingen die
veel slaapmiddelen hebben, en dat
inmiddels synthetisch, goedkoop en s
zonder recept verkrijgbaar was. Mijn
eerste potje met 120 melatonine-tabletten
kocht ik bij het bedrijf waarvan Wurtman
mij het adres had gestuurd voor iets meer
dan 7 dollar! Ik deed er ruim twee jaar
mee. Twee jaar waarin het voor mij het
middel tegen jetlag werd en ook, door het
uitdelen van pillen aan collega's en
familieleden waarmee ik reisde, voor een
reeks anderen.
Mijn
belangstelling voor melatonine was
definitief gewekt en ik las alles wat ik
aan onderzoekspublikaties op dit terrein
tegenkwam. In een daarvan trof ik het
opmerkelijke feit aan dat er een sterk
verband is tussen leeftijd en
melatonine-produktie. Hoe ouder we
worden, hoe minder melatonine er s'nachts
in ons bloed wordt gepompt. Dit lijkt te
suggereren dat de slaapproblemen die met
het ouder worden ontstaan, wel eens iets
te maken zouden kunnen hebben met de
verminderde concentratie melatonine in
het bloed s'nachts, en dus dat toediening
van melatonine die problemen zou kunnen
verminderen. Maar nog opmerkelijker vond
ik het verslag van een studie uitgevoerd
door de Centers for Disease Control in
Atlanta, waaruit naar voren komt dat
blindheid vrouwen een zekere bescherming
tegen borstkanker lijkt te geven. Hoewel
sommige blinde vrouwen borstkanker
krijgen, bleek uit een onderzoek van
100.000 patientendossiers dat de ziekte
tweemaal zo vaak voorkomt onder 'ziende'
als onder blinde vrouwen. Een verklaring
die daarvoor gegeven wordt, is dat
vanwege het verlies van licht-donker
informatie (die via het netvlies van de
ogen naar de pijnappelklier wordt geleid)
blindheid de melatonine-cyclus beinvloedt
en er toe leidt dat de
melatonine-concentratie in het bloed
hoger is dan normaal. Melatonine zou dus
mogelijk een rol kunnen spelen in het
voorkomen van kanker. Inmiddels zijn er
verschillende studies uitgevoerd waaruit
blijkt dat melatonine de groei van
menselijke kankercellen, althans in
laboratorium-kweken, vertraagt. Ook is er
een recente studie waaruit blijkt dat
mensen met een ernstige vorm van
longkanker, die melatonine toegediend
kregen, een duidelijk grotere
overlevingskans na een jaar hadden. Voor
de verklaring van deze effekten, die
overigens nog door toekomstig onderzoek
bevestigd moeten worden voor we ze als
harde feiten kunnen beschouwen, wordt
door onderzoekers in twee richtingen
gezocht. De ene is dat melatonine
mogelijk de belangrijkste neutraliseerder
is van de zogenaamde vrije radicalen in
ons lichaam. Vrije radicalen zijn
moleculen die vrijkomen door de inwerking
van zuurstof op onze lichaamscellen,
kortom door oxidatie (van oxygeen =
zuurstof). Vrije radicalen hebben een
effekt op onze lichaamsweefsels,
inclusief ons hersenweefsel,
vergelijkbaar met het effekt van roest (
= ook oxydatie) op een ijzeren voorwerp.
Van alle zogenaamde antioxidanten,
stoffen die de vrije radicalen in ons
lichaam 'vangen' en onschadelijk maken,
is melatonine vermoedelijk veruit de
krachtigste en heeft de meest uitgebreide
werking. Het verwijdert namelijk overal
in het lichaam, tot in de hersenen toe,
de roest. Minder melatonine, zoals bij
het ouder worden, betekent mogelijk dat
er minder roest wordt verwijderd en dat
de kans op aftakeling van cellen, en
daarmee van organen die immers niet
anders dan verzamelingen van cellen zijn,
en dus ook de kans op allerlei ziektes,
varierend van hart- en vaatziekten, via
kankers en staar en dementie, toeneemt.
Dat zou weer moeten betekenen dat
toediening van extra melatonine de kans
op dit soort aandoeningen vermindert. En
inderdaad, er zijn inmiddels een aantal
studies met dieren die in die riching
wijzen.
De
andere verklaring voor de
gezondheidsbeschermende werking van
melatonine wordt gezocht in de invloed
die het hormoon heeft op ons
afweersysteem. Er zijn steeds meer
aanwijzingen dat melatonine zowel een
direkt en gunstig effekt heeft op de
werking en jeugdigheid van de klieren die
de afweercellen van ons lichaam
produceren als op die cellen zelf. Een
van de meest indrukwekkende maar ook
meest bediscussieerde onderzoeken op dit
gebied, gepubliceerd in 1993 en 1994,
komt van de Italiaan Walter Pierpaoli en
zijn collega's. Van tien jonge en tien
oude muizen werden de pijnappelklieren
door middel van een ingenieuze
chirurgische procedure verwisseld. Het
duurde niet lang voordat de jonge muizen
(met de 'oude' klieren en dus weinig
melatonine) rondhobbelden met een kaal
wordende vacht en staar in hun ogen,
terwijl de oude muizen (met de 'jonge'
klieren en dus veel melatonine) meer
spiermassa kregen, een glanzendere en
dikkere vacht en een grotere
bewegelijkheid. Onderzoek liet vervolgens
zien dat bij de jonge muizen de thymus,
een klier die zorgt voor de produktie van
belangrijke afweercellen, was
verschrompeld, terwijl bij de oude muizen
de thymus in volle glorie was hersteld.
Dat inderdaad melatonine hierbij een
beslissende rol hierbij speelt, kan
afgeleid worden uit ander dieronderzoek
waaruit blijkt dat het geven van extra
melatonine de aftakeling van het
afweersysteem als gevolg van veroudering
grotendeels ongedaan kan maken.
Melatonine heeft overigens nog een ander
belangrijk effekt en dat is de invloed
die het heeft op de geslachtshormonen en
daarmee op de vruchtbaarheidscyclus. Hoge
doses melatonine kunnen de vruchtbaarheid
bij vrouwen verminderen of onderdrukken,
reden waarom sommige anticonceptie-pillen
melatonine bevatten. Daarmee zouden twee
vliegen in een klap kunnen worden
geslagen: te weten bescherming tegen
bepaalde vormen van kanker zoals
borstkanker en anticonceptie.Vanwege de
effekten van melatonine op de produktie
van geslachtshormonen zou het ook weleens
een belangrijk middel kunnen worden bij
de behandeling van zowel premenstruele
als menopauze klachten.
Alles
bij elkaar genomen begint het er
behoorlijk op te lijken dat melatonine
het wondermiddel van de laatste jaren van
deze eeuw zal worden: een goed
slaapmiddel, een bron van langdurige
jeugd en goede gezondheid, en een
anticonceptie-pil op de koop toe.
Daarnaast is het ook nog een goedkoop,
natuurlijk en vrij verkrijgbaar middel.
Sommige melatonine-onderzoekers zijn
inmiddels inderdaad zo enthousiast over
hun bevindingen, dat ze niet alleen zelf
dagelijks melatonine-tabletten slikken,
maar ook overdadig propaganda maken
middels boeken met titels als Stay Young
the Melatonin Way ( Steven Bock en
Michael Boyette) en the Melatonin Miracle
(Walter Pierpaoli en William Regelson).
Toch is het naar mijn mening niet te
hopen dat half Nederland halsoverkop aan
dit wondermiddel begint. Weliswaar zijn
er nauwelijks negatieve bijwerkingen van
melatonine bekend, maar er is ook nog
strekt onvoldoende onderzoek op dit punt
gedaan. Bovendien kun je melatonine niet
zomaar gaan slikken: tijdstip en dosering
zijn belangrijk. Er kunnen ongewenste
wisselwerkingen met andere medicamenten
optreden. Tenslotte, er zijn ook andere
manieren om je melatonine-produktie op
een goed peil te houden, bijvoorbeeld
zoveel mogelijk leven en werken volgens
de natuurlijke dag-en-nacht cyclus. Maar
dat neemt niet weg, dat ik, algemeen
gesproken, voor een melatonine supplement
op zijn tijd rustig een oogje dicht zou
doen.
Slapen
als Doornroosje. Voor veel mensen blijft
dat inderdaad een sprookje. Er zijn
mensen die op klaarlichte dag overvallen
worden door slaapaanvallen.
Mensen
met slaapproblemen kunnen grofweg
verdeeld worden in de volgende groepen:
patiënten met in- en
doorslaapstoornissen; patiënten met
vergrote slaperigheid overdag; patiënten
met verstoringen van het slaap- en
waakritme; patiënten met ongewenste
gedragingen 's nachts (o.m.
slaapwandelen, angstaanvallen, rusteloze
benen). Sommige stoornissen hebben een
organische achtergrond, zoals nachtelijke
ademhalingsstoornissen (slaap-apneu). Ook
kunnen psychische factoren in het spel
zijn. Dat geldt met name voor patiënten
met in- en doorslaapstoornissen.
Primaire
Insomnia is een slaapstoornis die
gekenmerkt wordt door klachten van in- en
doorslapen zonder aanwijsbare somatische
of psychiatrische oorzaak.
Periodieke
Nachtelijke Myoclonus (PNM) is het
periodiek optreden van schokkende
bewegingen, vooral in de benen, tijdens
de slaap. De oorzaak van de aandoening is
niet-epileptisch, maar is verder in
essentie nog onbekend.
Obstructieve
Slaapapneu Syndroom (OSAS).waarbij vaak
wordt gebruikgemaakt van een apparaat dat
via een masker lucht in de neus blaast
tijdens de slaap. Hiermee kan het
'dichtklappen' van de bovenste luchtwegen
worden voorkomen en daarmee ook het
optreden van langdurige ademstilstanden
tijdens de slaap
Wat
is slaap apneu?
Het woord apneu komt uit het Grieks en is
opgebouwd uit de woorden a = niet en pnoè = lucht.
Bij slaap apneu krijgt men tijdens de
slaap even geen lucht; de ademhaling
houdt korte tijd op. Dit kan veroorzaakt
zijn door een hindernis (obstructie)
ergens in de luchtwegen, of de
ademhalingsspieren werken tijdelijk
onvoldoende (bron: universiteit Portugal)
Slaap apneu komt bij 1- 4 % van de
Nederlandse bevolking voor
Hoe
lang stopt de ademhaling?
De tijd dat zo'n afsluiting van de
luchtwegen (dit heet een apneu) bij slaap
apneu duurt, varieert van 10 seconden tot
1 à 2 minuten. Nadat de ademhaling weer
op gang is gekomen kan nog eens hetzelfde
gebeuren, soms wel 100 -300 keer per
nacht.
Men spreekt van een Slaap Apneu Syndroom
(SAS), als iemand per nacht minstens 30
apneus van ten minste 10 seconden heeft.
Syndroom
Een syndroom is de bij een ziektebeeld
behorende combinatie van
ziekteverschijnselen.
Waarom is slaap apneu gevaarlijk?
De laatste tientallen jaren wordt slaap
apneu algemeen beschouwd als risicofactor
voor hart- en vaatziekten. De
onderbrekingen in de ademhaling die met
slaap apneu gepaard gaan veroorzaken
namelijk een zuurstof tekort in hart,
hersenen en andere organen.
Is snurken hetzelfde als slaap apneu?
Snurken is niet hetzelfde als slaap
apneu. Slaap apneu wordt vaak direct in
verband gebracht met snurken. Dat is niet
zo verwonderlijk omdat snurken het eerste
symptoom van slaap apneu is. Het is dus
belangrijk in de gaten te houden of
afgewisseld met het snurken de ademhaling
stopt. Is dat niet het geval, dan is er
geen reden zich zorgen te maken.
Maar snurken moet niet gelijkgesteld
worden aan slaap apneu: het aantal mensen
dat (wel eens) snurkt is namelijk veel
groter dan het aantal mensen dat
vervolgens ook slaap apneu ontwikkelt.
Als iemand snurkt betekent dit dat door
de ingeademde lucht het zachte verhemelte
in trilling wordt gebracht; dit
veroorzaakt het snurkende geluid.
(bron: universiteit Portugal)
De verschillende vormen van slaap
apneu
Het Slaap Apneu Syndroom komt voor in
drie vormen:
Als
er sprake is van een obstructie
(hindernis in de luchtwegen) spreekt men
van het Obstructieve Slaap Apneu
Syndroom (OSAS).
Deze vorm van slaap apneu komt het meeste
voor.
Als
de ademhalingsspieren het laten afweten,
spreken we van Centrale Slaap Apneu.
Minder dan 10 procent van de mensen met
een apneu syndroom hebben te maken met
centrale apneu.
Gemengde
Apneu: de combinatie van het
Obstructieve Slaap Apneu Syndroom en van
Centrale Apneu komt vaak voor.
Wat
zijn symptomen van Slaap Apneu?
De symptomen van het slaap apneu syndroom
zijn te verdelen in symptomen overdag en
symptomen tijdens de slaap.
De symptomen van het Obstructief Slaap
Apneu Syndroom zijn: Overdag: Slaperigheid,
Ochtendhoofdpijn, Stemmingsveranderingen
(bijv. prikkelbaarheid), Seksueel minder
functioneren, Gehoorverlies (minimaal),
Automatisch gedrag, korte termijn
geheugen verlies, Hallucinaties (als
gevolg van vermoeidheid)
Tijdens
de slaap: Snurken, Rusteloze slaap
(slaan, slaapwandelen), Naar adem
snakken, Slokdarm terugvloeiing, Zwaar
zweten, Bedplassen
Niet
elke patiënt heeft alle symptomen. De
symptomen overdag staan in direct verband
met de rusteloze slaap 's nachts. De
ochtend hoofdpijn is het gevolg van het
zware snurken 's nachts.
Wat zijn risicofactoren voor slaap
apneu?
Er zijn verschillende risicofactoren voor
slaap apneu:
Snurken
Snurken is niet alleen een symptoom ,
maar ook een risicofactor voor slaap
apneu. Niet iedereen die snurkt
ontwikkelt slaap apneu; maar als iemand
snurkt, is het gevaar dat hij daaruit
slaap apneu ontwikkelt groter dan bij
iemand die niet snurkt.
Overgewicht
Het obstructieve slaap apneu syndroom
komt het meest voor bij mensen die te
kampen hebben met overgewicht. Mensen met
centrale apneu hebben meestal een normaal
postuur.
Roken
Roken behoort, samen met overgewicht tot
de belangrijkste risicofactoren voor
slaap apneu. Mensen die roken hebben dus
meer kans slaap apneu te ontwikkelen dan
mensen die niet roken. Dit heeft te maken
met de grote belasting van de
slijmvliezen door rokers.
Sexe
Er zijn meer mannen die lijden aan het
Slaap Apneu Syndroom, dan vrouwen.
Aannames over verhoudingen variëren van
1:20 mannen tot 1:60 vrouwen.
Leeftijd
In de meeste gevallen ontwikkelt snurken
zich pas tot het obstructieve slaap apneu
syndroom. in de periode tussen het 35e en
40e levensjaar. Zelden ontwikkelt snurken
zich na het 65e nog tot OSAS. Men denkt
dat het toenemen van de klachten met de
leeftijd te maken heeft met het feit dat
het gewicht met de jaren toeneemt.
Daarnaast zijn er ook hormonale
veranderingen. Dat dezen een rol kunnen
spelen blijkt uit het feit dat bij
vrouwen slaap apneu vaker voorkomt
tijdens de menopauze.
Erfelijkheid
Als slaap apneu in een familie veel
voorkomt, is dat een risicofactor voor
andere familieleden. Hoe dit precies in
elkaar zit, moet nog onderzocht worden.
Alcohol en medicijnen
Het gebruik van alcohol en medicijnen, in
het bijzonder kalmerende middelen en
slaappillen vergroot de kans op
ontwikkeling van slaap apneu. Dit komt
omdat de spierspanning van de bij de
ademhaling betrokken spieren vermindert
bij alcohol en medicijngebruik.
Nekomvang
Veel slaap apneu patiënten hebben korte
nekken met grote kaakbeenderen De omvang
van de nek kan gebruikt worden als
voorspeller van de kans op slaap apneu:
iemand die een boordmaat groter dan 43
heeft, heeft beslist een verhoogde kans
op slaap apneu.
Wat zijn de gevolgen van slaap apneu?
De gevolgen van slaap apneu zijn in
eerste instantie de symptomen die
we eerder genoemd hebben.
Verder zijn er de gevolgen op de langere
termijn: de perioden van ademstilstand
leiden tot zuurstoftekort. Dit kan
verschillende gevolgen hebben:
Een
te laag zuurstofgehalte in de
weefselcellen (hypoxie);
Bloeddrukverhoging
in het longvaatsysteem;
Bloeddrukverhoging
in de bloedvaten: bij 30% van de mensen
met hoge bloeddruk komt een verhoogde
apneu index voor, en bij 30% van de
patienten met obstructieve slaap apneu
wordt een verhoogde bloeddruk gevonden;
Nachtelijke
hartritmestoornissen;
Te
hoog gehalte aan rode bloedlichaampjes
(polyglobulie);
Hartzwakte
(decompensatie): 30% van de mensen met
hartzwakte lijdt aan slaap apneu;
Hartinfarct
of beroerte (Cerebro Vasculair Accident):
dit geldt in het bijzonder voor mensen
die al lijden aan een verminderde
doorbloeding van de kransslagaders van
het hart of van de bloedvaten in de
hersenen.
In het ernstigste geval: hartstilstand.
Slaap
Apneu: wanneer naar de dokter?
Meestal is het de partner die het meeste
last heeft van het geluid dat de snurker
produceert. Als de partner merkt dat de
snurker meerdere keren per nacht (soms
zelfs meer dan dertig keer) telkens 10
seconden of langer stopt met ademhalen,
waarna hij/zij plotseling met een luid
snurkgeluid naar lucht hapt, dan is het
goed de huisarts te raadplegen.
Ook als de snurker zelf klaagt over
toenemende motorische onrust 's nachts,
of overdag vermoeid, slaperig,
prikkelbaar en vergeetachtig is en als
hij/zij 's ochtends opstaat met hoofdpijn
en een droge mond, doet men er goed aan
de huisarts te raadplegen.
Deze kan dan doorverwijzen naar
specialisten op dit gebied.
Preventie: hoe kan slaap apneu
voorkomen worden?
Het enige dat men kan doen om slaap apneu
te helpen voorkomen is het aantal
risicofactoren voor slaap apneu in de
persoonlijke omstandigheden te
verminderen. Helaas kan men niet alle
risicofactoren beïnvloeden. Men kan wel:
Overgewicht
voorkomen of (proberen te) verhelpen;
Niet roken;
Niet te veel alcohol drinken;
Geen kalmeringsmiddelen of slaappillen
gebruiken.
Bovengenoemde maatregelen bieden geen
garantie dat slaap apneu inderdaad
voorkomen wordt.